تاريخ تولد :1325.تاریخ شهادت : 25/7/1363.محل تولد :اصفهان /اصفهان  .طول مدت حیات :38.محل شهادت :جزيره مجنون مزار شهید:

اصفهان شهري پر از صلابت اسلامي و مولد بسياري از عاشقان و ره يافتگان، در ارديبهشت ماه سال 1325 بار ديگر آغوشش را به روي يكي از ياوران دين خدا گشود. كودكي كه نامش را حسن ناميدند و در ارشادش بسيار كوشيدند. حسن كودكي را در ميان جو مذهبي و معتقد خانواده سپري كرد و وارد دبيرستان شد. با ورود به دبيرستان، فعاليت‌هاي مذهبي و فرهنگي او شدت يافت و در كنار دروس تحصيلي، مطالعه كتاب‌هاي آموزنده و مفيد، شركت در جلسات مذهبي و فراگيري درس عربي را نيز سرلوحه اقداماتش قرار داد. در سال 1343 ديپلمش را در رشته رياضي دريافت كرد و پس از مشورت و تفكر و تحقيق، تحصيل در دانشكده افسري ارتش را براي مسير زندگي انتخاب نمود.

دوره سه ساله دانشكده افسري را در كنار دوستاني چون شهيد كلاهدوز با موفقيت طي كرده، براي گذراندن دوره مقدماتي زرهي به شيراز منتقل گرديد. او هميشه تلاش مي‌كرد تا از پرسنل ممتاز باشد و فنون نظامي را به نحو احسن ياد بگيرد، تا در مواقع لزوم، سربازي مفيد براي اسلام باشد. همچنين از ورزش نيز غافل نمي‌شد و از اسب سواران خوب ارتش محسوب مي‌شد.

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

دلم زهجر شهیدان چرا نمی لرزد / برای دوری یاران چرا نمی لرزد

دلی که سنگ شده از قصاوت بی حد / دمی بیا شهیدان چرا نمی لرزد

ز فعل زشت من عرش خدا به لرزه آمده / ز ارتکاب گناهان چرا نمی لرزد

لطافت از دل من رفته و دلم مرده / به وقت خواندن قرآن چرا نمی لرزد

میا مجلس ذکرم ولی دلم آرام / به شوق دیدن جانان چرا نمی لرزد

نمی تپد دل من لحظه ایی خدا گونه / شده سراچه ی شیطان چرا نمی لرزد

وجود کاهل من در سکون بی فکریست / به زیر کوه گناهان چرا نمی لرزد

دلم زدیدن هر روی خوش به لرزه نشست / به یاد مه روی دوران چرا نمی لرزد

دل خراب من از دوری گل زهرا است / نگار مانده به هجران چرا نمی لرزد.....

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

براي ديدن در سايز بزرگ روي تصوير كليك كنيد

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

پيامبر اكرم(ص (فرموده اند:

هركس صادقانه از خداوند شهادت بخواهد ، خداوند او را به مقام شهيدان ميرساند هرچند در بستر بميرد.

الهي بر من منت گذار كه شوقم متوجه تو باشد و برايت چنان كنم كه دوست داري.

الهي آمين

سخن دلم:

ما از يك سو بايد بمانيم تا شهيد آينده شويم و از ديگر سو بايد شهيد شويم تا آينده بماند. هم بايد امروز شهيد شويم تا فردا بماند و هم بايد بمانيم تا فردا شهيد شويم .عجب دردي!چه مي شد امروز شهيد ميشديم و فردا زنده ميشديم تا دوباره شهيد شويم.

منشور راه شهيدان:

تلاش براي احياي هويت مسلمانان جهان

ما بايد خود را آماده كنيم تا در برابر جبهه متحد شرق و غرب ، جبهه قدرتمند اسلامي ، انساني با همان نام و نشان اسلام و انقلاب ما تشكيل شود ،و آقاي و سروري محرومين و پابرهنگان جهان جشن گرفته شود. مطمئن باشيد قدرت هاي شرق و غرب همان مظاهر بي محتوا و پوچ دنياي مادي اند.كه در برابر خلود و جاودانگي دنياي ارزشهاي معنوي قابل  ذكر نمي باشند.من به صراحت اعلام ميكنم كه جمهوري اسلامي ايران با تمام وجود براي احياي هويت اسلامي مسلمانان در سراسر جهان سرمايه گذاري ميكند و دليلي هم ندارد كه مسلمانان جهان را به پيروي از اصول تصاحب قدرت در جهان دعوت نكند و جلوي جاه طلبي و فزون طلبي صاحبان قدرت و پول وفريب را نگيرد.ما بايد براي پيشبرد اهداف و منافع ملت محروم ايران برنامه ريزي كنيم.

حركت در مسير يا شهادت يا  پيروزي

اگر مسلمانان مسائل خود را به صورت جدي با جهان خواران حل نكنند و لااقل خود را به مرز قدرت بزرگ جهان نرسانند ، آسوده خواهند بود؟ هم اكنون اگر امريكا يك كشور اسلامي را به بهانه حفظ منافع خويش با خاك يكسان كند چه كسي جلو او را خواهد گرفت ؟ پس راهي جز مبارزه نمانده است و بايد چنگ و دندان ابرقدرتها و خصوصا امريكا را شكست ، و الزاما يكي از دو راه را انتخاب نمود:

يا شهادت يا پيروزي

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

سلام شهيد با وفا نميدونم چرا چند روزيه دلم گرفته نميدونم چرا دلم هواتو كرده فكر كنم بدونم چرا اينطوري شدم

ميدونم شرمنده پلاكتم شرمنده مادر چشم به راهتم مديون اشك فرزند بي پناهتم ميدونم

شهيد گمنام كمكم كن كمكم كن تا وصيتتو عمل كنم تا نزارم خونت پايمال بشه

ميدوني دستم خاليه هيچي ندارم شرمنده خدا ائمه(ع) شرمنده آقامونم شرمنده خون تو هستم

تو پيش اونا رو سفيدي كمكم كن تا سرباز آقا بشم من گنهكارو  پيش خدا ائمه و آقامون شفاعت كن

تا دوباره روم بشه نگاهشون كنم دستم خاليه

ميدونم توهم از دستم ناراحتي خيلي وقته نيومدم مزار شهدا  خيلي وقته اين دنياي چند رنگ, رنگ آلودم كرده 

اما يه دل صاف دارم برات آماده آماده فقط به شفاعتت نياز داره پس شفاعتم كن رو سفيد بشم

قول ميدم بيام مزارت با دل صاف بيام پس منتظرم باش

دوستت دارم شهيد گمنام

الهم صلي علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

آهاي شهيد با صفا خوش اومدي به شهرما/ مسافر مدينه اي يا اومدي از كربلا

مگه تو مادر نداري/مگه تو خواهر نداري /به من بگو عزيز من مگه برادر نداري؟

غصه نخور/ آخ  خودم برادرت ميشم مونس و ياورت ميشم

غصه نخور عزيز من شمع بالاسرت ميشم

اگه تو تابوت جا ميشه / يك دل زارو در به در

تورو به جون فاطمه منم ببر منم ببر/ تورو به جون فاطمه منم ببر

براي دانلود كليپ كليك كنيد

درضمن ميتوني در حاشيه دربخش كليپ هاي ارزش بصورت آنلاين اين كليپ زيبا رو تماشا كني

فقط التماس دعا

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

قسمتی از وصیت نامه یک شهید:

اگر برای خداست، بگذار گمنام بمانم.....

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

نام حبیب هست و نشان حبیب نیست

آی قــصــــه قــصــــه قــصــــه نــــون و پنیـــــــر و پسـتـــــه
یــــک زن قـــد خـمـیــــــــــده روی زمیـــــــن نشـسـتــــــه

یــــک زن قـــد خــمیــــــــــده یـــــــــک زن دلشــکسـتـــــه
کـــه چــادرش خــاکیـــــــه روی زمیـــــــن نــشسـتـــــه
دست میذاره رو زانــــــــوش زانـــــوشــــو هی میمالــــه
تندتند میـگه یا علــــــــــــی درد میــــــکشـــــه مینالــــه
شـکسـتــــه و تـکیـــــــــــده صــــورت خیــس و گلفـــــام
دست میکشه روی قبــــــــر قبـــــــر شهیـــــــد گمنـــــام
آب میـــــریـــزه روی قبــــــــر با دستـــــــــای ضعیـفــــش
قبـرو مـیشــــــــوره و بـعــــد دست میکنه تـــو کیفـــــش
از تـــــو کـیفش یـه جـعبــــه خــــرما میـــــاره بیـــــــــرون
میـــــــذاره روی اون قبــــــــر بــهش میگه مادرجـــــــون

به قربـــون بـی کسیـــــــــت چـــــــــرا مــــــادر نـــــداری؟
پنج شنبـــــــه هـا بــــه روی پــای کــــی سر میــــذاری؟
بابات کجاســـت عزیــــــزم؟ بــــــــــــرادرت خـــــــواهرت؟
حــرفــــی بزن عــزیــــــــــزم منــــــم جـــــــای مـــــــادرت
نیـــگا نــکن کــــه پیـــــــــرم نیــــــگا نــــــکن مریضــــــــم
تو هم عین بچّــــه مــــــــی راست میگم عزیزم!نیـــگا نــکن کــــه پیـــــــــرم نیــــــگا نــــــکن مریضــــــــم
تو هم عین بچّــــه مــــــــی بچـــــــــه بــــــی نشونــــــم
همون که رفت و با خـــــــود بــــــــرده گرمــــــی خونـــــم
میـــــــزنه زیــــــر گریـــــــــــه ســـــرش رو تکون میـــــــده
درمیـــــــاره یــه عکســــــی از کیفش نشــــــون میــــده
عکســـــو میبوسـه و بــــــعد میــــــــذاره روی ســـــرش
عکـــــــس بچـه خوبــــــــش عــــکس علــــــــــی اکبرش
تو هم عین بچّــــه مــــــــی بچـــــــــه بــــــی نشونــــــم
همون که رفت و با خـــــــود بــــــــرده گرمــــــی خونـــــم
همون که آخرین بــــــــــــــار وقتــــــی که ترکـــــم می کـرد
نذاشت بـــرم دنبالـــــــــــش گفت که مامان تــو برگـــــرد
بــــــــــرو کنــــــــــــــار بـابـا نمــــــی تونــــــه راه بیـــــاد
من خودم دارم میـــــــــــــرم اونــــــه که تو رو مـــی خواد
گریه ش یهــــو بند میــــــــاد فکـــــــر میکنــــه و با مکـــث
بغض میــــکنه دوبـــــــــــــاره خیـــره میشه به اون عکس
دلــم رضــــــا نمـــــــــــی داد ولـــــــــی بـــــه خـــاطـر اون
دیگه پی اش نـــــرفتــــــــــــم گفتـــــــم برو مــــــادرجــــون

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

 اولین شهید گمنام

پیکر سالم شهدای مفقود صدر اسلام بعد از چندین دهه 

خون جاودانه شهیدان را باید در رگ‏های تاریخ جستجو نمود، و راز بقای جسمان نحیف شهدا را در روشنایی مهتاب بر قلوب غفلت زده زمینیان و تفسیر آیه های بیداری رستگان و پیوستگان الهی، همان گمنامانی که از فراسوی تاریخ با بدنهای خفته در خاک، میراث دار پاک ترین نامها هستند، انسانهای این زمانه را به خویش و خدا می خوانند. شهیدان جنگ احد، سعد بن ربیع و عمر بن جموح ، آشناترین ستارگان کهکشان گمنامیند، پیکر سالم آنان بعد از پنج دهه گمنامی، معادلات عقل دنیایی را در هم می شکند و جانهای وامانده را بیدار می کند... 
سلام بر آنان که ایستاده می میرند!... 

مزار شهدای غزوه احد

سعد فرزند «الربیع بن عمرو» و «هزیله» دختر «عنبه ‌بن‌عمرو» از افراد قبیله «خزرج» در مدینه بود. او در «بیعت عقبه» به دین اسلام ایمان آورد و با پیامبر پیمان بست. سعد در زمانی که هیچ‌ یک از اعراب سواد نداشتند، خط می‌نوشت، پس از ورود پیامبر (ص) به مدینه حضرت (ص) میان او و عبدالرحمن‌ بن‌عوف پیوند برادری بست. سعد به حرمت رسول‌الله (ص) تصمیم گرفت مقداری از دارایی‌اش را به عبدالرحمن ببخشد،‌ اما عبدالرحمن نپذیرفت، او دو همسر داشت که یکی از آن‌ها عمره دختر «حزم‌بن‌زید» بود، سعد یکی از نقیبان دوازده‌گانه انصار به شمار می‌رفت، او در نبرد بدر و احد در رکاب رسول خدا (ص) جنگید و در جنگ احد دوازده زخم بر پیکرش نشست، پیامبر (ص) در میان جنگ او را دید پس از اتمام نبرد محمد بن مسلمه را فرستاد تا از احوال او جویا شود،‌ محمد به کنار پیکر نیمه‌ جان او رفت،‌ سعد پرسید،‌ آیا رسول خدا زنده است؟ و محمد پاسخ داد: «آری حضرت (ص) به ما خبرداد تو دوازده زخم نیزه خورده‌ای؟ سعد نفس عمیقی کشید توانی در بدن نداشت در آخرین لحظات گفت: «به انصار سلام برسان و بگو شما را به خدا پیمانی را که در شب عقبه‌، با رسول خدا (ص) بسته‌اید به خاطر داشته باشید.
اگر کسی از شما زنده باشد و به رسول خدا (ص) آسیبی برسد در پیشگاه الهی معذور نخواهد بود. 
سعد کلامش را به پایان رساند و زنده تاریخ شد. محمد..................

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

فرنگيان ، نمونه اى از فداكارى را خواستند، سرباز گمنام را تراشيدند، مزارى برايش بر پا كردند، بر مزارش گل ريختند . تا سرباز گمنام افسانه حقيقى را نشان دهد. ولى شهيد گمنام افسانه نيست ، حقيقت است ، واقعيت است . سال ها در انتظار شهادت به سر برد و در كوى شهادت منزل كرد، تا به شهادت رسيد.

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

اين پلاك و استخوان از من به صف جا مانده است
نقطه پرواز سرخى بود، آنجا مانده است
من خودم از شوق مى‏رفتم تنم افتاده بود
در مقام وصل فهميدم كه سرجا مانده است
بى نشانى را خود من خواستم باور كنيد
نام گمنامى اگر ديديد تنها مانده است
من رفيقى داشتم همسنگرم جانباز شد
دست‏هايش يادگارى پيش مولا مانده است
آن بسيجى هم كه معبر را برايم باز كرد
ديدمش آن روز در تشييع بى‏پا مانده است
يادتان باشد سلاح و كوله و فانسقه‏ام
زير نور ماه سرخ ، از بهر فردا مانده است
پاسداريدش مبادا غفلتى خاكسترى
گيرد عزمى را كه آن از راز زهرا (س) مانده است

"براي مشاهده ادامه مطلب کليک کنيد"

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

شهيد گمنام
من كه تو را خوب مي‎شناسم، تو شايد براي آنها كه من‏باب ثواب به زيارت اهل قبور مي‎آيند گمنام باشي، همگي از كنارت بگذرند و بي‎توجه، چرا كه نامت را در خاك ننوشته‎اند، چرا كه سنگ قبرت از مرمر سفيد نيست، قاب عكس نداري هيچ فانونسي بر مزارت نورافشاني نمي‎كند، حتي سنگ قبرت تنهاست كه با آبي شستشو نگرديد!
ولي من تو را خوب مي‎شناسم، خيلي‎خيلي خوب تو براي من گمنام نيستي، نامت بسيجي است، شهرتت دريادل و پدرت حسيني‏.

من تو را بارها و بارها در هفت تپه ديده بودم، آنگاه كه در صبح‎گاه‏ها با گروهانتان مي‏دويدي، تيربار بر دوشت سنگيني مي‎كرد اما لبخندت از چهره بيرون نمي‎رفت.

آن گاه كه براي نماز وارد حسينية گردان مي‎شدي آرام و آهسته گوشه‏اي مي‎رفتي، قرآن كوچكت را از جيب پيراهنت درمي‎آوردي و شروع به قرائت مي‎كردي، خدا كه با تو حرف مي‎زد برمي‏خاستي و به نماز مي‎ايستادي تا تو نيز با او راز بگويي. از دور حركات لبت را مي‎ديدم و اشك‏هاي متصل چشمت را كه بي‎امانت كرده‏بود، براي اينكه كسي متوجه حالت نگردد پي‏درپي با گوشة چفيه‎ات گونه‎هايت را خشك مي‎كردي.

آنگاه كه نيمه ‎شب‏ها پهلو از بستر مي‎كندي، فانوس آويخته از ميلة چادر را برمي‎داشتي و بيرون مي‎زدي، پوتين‎هايت را كه هميشه در جاي مخصوص قرارشان مي‎دادي، بي‎ سر و صدا مي‎پوشيدي من ديگر تو را نمي‎ديدم و فقط وقتي براي نماز صبح به حسينيه مي‎آمدم چشمانت را خون گرفته بود، اما وقتي سلامت مي‎دادم به رويم مي‎خنديدي بگونه‎اي كه انگار نه انگار كه مدتهاست با حبيبت خلوت كرده و در دامنش ميگريستي.

آنگاه كه با رفقايت به مرخصي شهري ميرفتي و وسايل حمامت را در چفيه سفيدت پيچيده بودي در كنار جاده خاكي منتظر تويوتا، ...

آنگاه كه كمربندي از اتوبوس دور تا دور اردوگاه بعلامت فرا رسيدن كار، دلها را به شوق آورده بود، در ميان بچه‎ها نبودي، در دل شياري تنها در خودت سي كردي تو بودي و صفحه‎اي كاغذ و يك خودكار، تو و صفحه‎اي كاغذ و يك خودكار و ... خدا، او مي‎گفت و تو مي‎نوشتي، وصيتنامه آري وآنگاه كه در نيمه شب شلمچه يا سحرگاه فاو يا صلوه ظهرمهران خمپاره‎اي در كنارت نشست تمام وجودت آتش شده بود درست مثل پروانه‎اي شعله‎ور از عشق شمع ساكت و آرام بر زمين افتادي و شدي شهيدگمنام.

پس تو گمنام نيستي. تو گمنام نديده‎اي بيا تا نشانت دهم، موجوداتي در اين دنيا هستند كه همه نامشان در نانشان پيچيده كه اگر نانشان را ببري ديگر كسي آنها را نميشناسد...

مردانگي و شرف ديانت و ايثار، غيرت حسيني و زينب، امام و شهادت در دايرة محدود ايده آل هاشان محلي از اعراب ندارد، تمام عشقشان اين است كه ... اگر چه بقيمت شرف خود، ... و همين، زندگي براي آنها همين است بخدا قسم همين است به همين پوچي.

آري تو گمنام نيستي.

همه كودكان مظلوم فلسطيني تو را مي‎شناسند، همه گرسنگان محروم آفريقا تو را مي‎شناسند، همه مسلمانانِ در بند مصر تو را مي‎شناسند، همه گلو‎هاي بريده خيابانهاي كشمير تو را مي‎شناسند، همه ناله‎هاي پيچيده درسياهچالهاي بغداد و موصل تورا مي‎شناسند، همه درياها واقيانوسهاي زلال تورا مي‎شناسند، همه گلهاي بهاري شبنم گرفته از سحر تورا مي‎شناسند همه بغضهاي تركيده ازداغ، همة فريادهاي درهم پيچيده در حلقومها

و مادرت نيز، تاكنون نديده‎اي هر شب جمعه كه به گلزار شهدا مي‎آيد يكراست قصد كوي شهيدان گمنام مي‎نمايد، بر سر هر قبري كه نام و نشاني ندارد مي‎نشيند و فاتحه‎اي مي‎خواند اما اگر دقت كرده باشي به اينجا كه مي‎رسد بي‎اختيار اشك از چشمانش جاري مي شود، آري او اينجا احساس ديگري دارد. بوي خون شيربچه اش را اينجا به خوبي استشمام مي كند، اما خوش به حالت مه از ميان اين همه نام، نام گمنامي را انتخاب كردي.

ولي بدان اي دريادل كه اگر گمنامي اين است بايد بداني كه از اين گمنام‏تر هم دراين عالم بوده، مي‎پرسي چه كسي؟ از خودش بپرس او اكنون در بهشت با شماست به او بگو كه وقتي خواهرش بر جناز‎ه‎اش حاضر شد چه گفت؟
أأنت أخي؟ أأنت بن والدي! يا حسين

این مطلب را به اشتراک بگذارید: